دل نوشته

چو شد عباس نام آور شهید خالق اکبر                    ببالینش حسین گفتا :برادر جان برادر جان           سه ضرب

تو رستی از غم دنیا شدم من بیکس و تنها               درین دشت پر از غوغا برادر جان برادر جان

                                             برادر جان  برادر جان (2)

چو کردم از وطن دوری دلم خون شد ز مهجوری       تو بودی نجم دلجویی  برادر جان برادر جان

حسین شد اندر این صحرا ز داغت بی کس وتنها        اسیر لشکر اعدا برادر جان برادر جان

                                             برادر جان برادر جان (2)

چه شد قد رسای تو کجا شد دستهای تو                  فتاد از کف لوای تو برادر جان برادر جان 

سکینه گر خبر گردد ز مرگت زارو می گرید             دلش از غصه خون گردد برادر جان برادر جان

                                             برادر جان برادر جان (2)

گر امشب خصم و دلشاد است به خواب راحت افتاده است      ولی کلثوم ناشاد است برادر جان برادر جان

شکستی پشتم از رفتن ربودی قوتم از تن                        غریبم من در این دشمن  برادر جان برادر جان

                                             برادر جان برادر جان (2)

پس از توای علمدارم چسان در خیمه رو آورم                 به نزد خواهر زارم برادر جان برادر جان

شود زینب ز غم مجنون ببیند گر تو را در خون                ز جور کوفی دونان برادر جان برادر جان

                                             برادر جان برادر جان (2)

شب عیش علی اکبر تو بودی همدم ورهبر                    ز هر شمعی تو روشن تر برادر جان برادر جان

بیا بنگر بر احوالم که هم چون مرغ و بی بالم                شبانگاه تا سحر نالم برادر جان برادر جان

                                             برادر جان برادر جان(2)

شود از من سوال ؟کو شد عباس نام آور                      چه گویم با دو چشم تر برادر جان برادر جان

چسان در خیمه رو آرم بنزد دختر زارم                        که از مرگ تو خونبارم برادر جان برادر جان

                                             برادر جان برادر جان (2)

مدینه  کودکانت را  ضیاء  دیدگانت را                         نمودند خوار و ایشان را برادر جان برادر جان

چو شد عباس نام آورشهید خالق اکبر                          ببالینش  حسین  گفتا: برادر جان  برادر جان